گات ها عملی است:

گات ها دین شدنی ها، دین کار و کوشش، سازندگی، و پشرفت است. گات ها، رهبانیت، کناره گیری از دنیا، و درویشی را سفارش نمی کند. گات ها، کار، سازندگی و بهره برداری درست از داده های اهورامزدا را شرط رستگاری می داند. دنیا و مادیات باعث نکبت و بدبختی نیستند. ماده چون داده خدایی است خوب و دوست داشتنی است و حمایت از طبیعت و محیط زیست، دستور دینی است.

گات ها باکلان کار دارد به خرد و ریز نمی پردازد. دستور های گات ها کلی است و وارد جزییات نمی شود. و این ویژگی از زیبایی های گات هاست که آن را همیشگی می کند. در گات ها دستورهای امر و نهی موردی، کمتر وجود دارد.

از هر آن چه به سلامت تن و اندیشه آزار برساند باید دوری جست. کار بستن آن ها در هر مورد با توجه به شرایط زمان و مکان، پیشرفت دانش و تکنولوژی با خود آدمی است که با راهنمایی خرد کار بندد.

از جهت عملی، اندرزهای گات ها در سه بنیاد ساده اندیشه ی نیک (هومت)، گفتار نیک (هوخت) و کردارنیک (هورشت) خلاصه می شود.